محمد تقي جعفري

117

ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي )

هفت - دو صيحهء بسيار عظيم كه در يكى همهء مردم قالب تهى كنند و در دومى زنده شوند . هشت - وحشت شديد و اضطراب انسانها تا آنجا كه دست از عزيزترين حيوانات ( عشار ) خود بردارند و از برادر و پدر و مادر و فرزندانشان بگريزند و زنهاى حامله حمل خود را وضع كنند و مردم از شدّت اضطراب و تحيّر حالت شبيه به مستى پيدا كنند . نه - بيرون انداختن زمين هر چه كه در درون خود دارد از مردگان و غير از آنها . ده - جوشيدن آب درياها و شعله ور شدن آنها با بهم درآميختن انواع آبهاى شور و شيرين آنها . اين دگرگونيهاى شديد چنان نيست كه در يك موقع معيّن واقع شوند ، بلكه چنان كه اشاره كرديم بعضى از آنها پيش از بعض ديگر اتّفاق مىافتد . 8 ، 9 - فأحسنهم حالا من وجد لقدميه موضعا و لنفسه متّسعا ( در آن روز حال كسى كه محلَّى براى گذاشتن پاهايش و گشايشى براى نفسش پيدا كند بهتر از حال ديگران خواهد بود . ) قيامت روزى است بسيار سخت . آيات قرآنى روز قيامت را بسيار سخت توصيف مىنمايد . آيا اين سختى به جهت برهم خوردن اوضاع كيهانى است آيا به جهت وارد ساختن فشار بر ابعاد و نيروهاى مادّى انسانها است كه براى مشاهدهء واقعيّت خود و بيان آن آماده مىشوند البتّه ، هم با نظر به حكم عقل و هم با توجّه به بعضى از دلائل نقليّه ، اشخاص به جهت اختلاف در سعادت و شقاوتى كه در زندگى دنيوى براى خود اندوخته و وارد قيامت ميشوند ، در ارتباط با سختىهاى روز قيامت مختلف مىباشند . از جملهء آياتى كه با اشاره يا صراحتا سختىهاى روز قيامت را بيان مىدارد ، بدينقرار است : 1 - * ( يا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ إِنَّ زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَيْءٌ عَظِيمٌ . يَوْمَ تَرَوْنَها ) *